درس هایی از کریس اموند

جستار امروز به درس هایی از کریس اموند اختصاص دارد. او یک کارگردان، نمایش نامه نویس، معلم و نقاش است. او رئیس دپارتمان بازیگری در آکادمی غربی استرالیایی هنرهای نمایشی (WAAPA) بود و در آنجا نقش مهمی را توسعه ی بازیگری مدرن دنیا و آموزش کارگردانی بازی می کرد. این مسئولیت برای بیش تر از بیست و پنج سال پیش بر عهده ی او بود. حالا می رویم سراغ درس هایی از کریس اموند.

1. ایده ی حمایت از بازیگران همکار. سخاوت همیشه هسته ی بازیگری عالی بوده است. مخصوصا این موضوع در یک محیط آموزشی بسیار اهمیت پیدا می کند. کار کردن با هم به عنوان یک کلاس یا حمایت از هم به عنوان همبازی های روی صحنه بسیار مهم است.

2. یک هدف داشته باشید. همیشه در یک سکانس یا مونولوگ به دنبال همان چیزی بروید که می خواهید. این موضوع به سکانس یا مونولوگ انرژی و پویایی می بخشد. یک خواسته ی کاملا روشن و واضح داشته باشید. برای رسیدن به آن هدف، تاکتیک های خاص داشته باشید.

درس هایی از کریس اموند

درس هایی از کریس اموند

درس هایی از کریس اموند ، مورد سوم

3. روی بازیگر دیگر تمرکز کنید. از خودتان بپرسید آیا واقعا با او ارتباط خوبی گرفته ام؟ (کریس بارها و بارها به این موضوع اشاره می کند.) آیا شما درگیر خودتان هستید یا واقعا روی طرف مقابل تمرکز کرده اید؟ تمرکز روی همبازی خود، سبب کاهش استرس و نگرانی درباره ی خودتان می شود. این کار باعث آرامش بیش تر خودتان روی صحنه می شود. این موضوع همچنین به صحنه زندگی می بخشد. ما دوست داریم آدم هایی را روی صحنه ببینیم که با هم ارتباط دارند.

4. موضوع را ساده بگیرید. بازیگران معمولا برای انتخاب نقش های خاص و کاراکترهای عجیب و غریب تحسین می شوند اما این هیچ سودی به کل ماجرا نمی رساند. مخصوصا زمانی که به عنوان بازیگر تحت تعلیم قرار گرفته اید، لازم است حتما راه ساده ای را پیش بگیرید. قطعا انتخاب های خاص و توفانی جایگاه خودشان را دارند اما همیشه طبیعی تر بودن برای شروع بهتر است. قرار نیست به کسی نشان دهید که بلدید بازی کنید!

5. انعطاف پذیری. در زمان اجرای تست های بازیگری برای مدسه ی درام یا یک تولید تئاتری، همیشه منعطف باشید. کریس اموند می گوید: بعضی وقت ها پیش می آید که ما از بازیگران می خواهیم دقیقا عکس آن چیزی را انجام دهند که برایش آماده شده اند. فقط می خواهیم ببینیم این بازیگر تا چه اندازه قابلیت انعطاف دارد. این که بازیگر بتواند دستورات را بگیرد خیلی مهم است.

این بود درس هایی از آقای اموند!