09
آوریل

درسنامه های بازیگری: بخش دوم

این دومین مقاله ای است که در آن درسنامه های بازیگری را با هم مرور خواهیم کرد تا راه گشای کودکان و نوجوانان سخت کوشی باشد که همواره آرزوی ستاره شدن را در سر می پرورانند. این مقاله درسنامه های بازیگری دوم تا ششم را در برمی گیرد.

2. جفری تامبور:

بازیگری آمریکایی است که نه تنها خودش موفق بوده است، بلکه برای آموزش به هنرجویان، تا کنون کارگاه های فراوانی برگزار کرده است. او درباره ی تست های بازیگری این نصیحت را به هنرجویانش می کند: من اهل شهری هستم که در آن قبل از اجرای تست بازیگری، دو الی سه ساعت به صورت تمرینی اجرا می کردم. یعنی یک جورهایی این طوری است که قبل از مرتب کردن خانه تان، خانه ی خود را مرتب کنید! این یک بیماری است. من به شدت با این مخالفم. در واقع او سعی دارد این نکته را به ما آموزش دهد که آرمیدگی، مهم ترین اصلی است که باید آن را قبل از شرکت در تست های بازیگری رعایت کنیم.

3. ویولا اسپولین: 

ویولا در خلال این سال ها، تمرین های بداهه گویی فراوانی را طراحی کرده است. این موضوع به بازیگران کمک می کند که کیفیت کار خود را ارتقا دهند. او می گوید: به شدت امکان پذیر است اگر بگوییم آنچه که به عنوان رفتار مستعد از آن یاد می شود، چیزی به جز ظرفیت بالای افراد برای تجربه ی بیش تر نیست. از این نقطه نظر، می توان با افزایش ظرفیت افراد برای تجربه کردن، شخصیت با استعداد بالقوه ی آنها را به حالت بالفعل درآورد.

تمرین بازیگری

4. استلا آدلر:

 او همان کسی است که تکنیک آدلر را بنیان گذاری کرده است. این تکنیک روی ابعاد مختلف بازیگری مانند انرژی، تنش و کنترل فیزیکی تمرکز دارد. آدلر در این سال ها نکات فراوانی به بازیگران آموزش داده است و واقعا از برترین معلمان بازیگری دنیا محسوب می شود. از گفته های اوست: بازیگر باید به بدن خود تمرکز کرده و آن را توسعه بدهد. بازیگر باید روی صدایش هم کار کند. اما مهم ترین مسئله این است که بازیگر باید روی ذهن خود کار کند.

5. سوولود میرهولد:

او معنای جدیدی به واژه ی بیومکانیک داد که برای توصیف یک تمرین خاص استفاده می شود. در این تمرین بازیگران حرکاتی فیزیکی انجام می دهند تا از فرآیندهای درونی خود آگاه شوند. میرهولد بر این باور بود که فرآیندهای درونی، مانند احساسات، از حرکات فیزیکی بدن برانگیخته می شوند.

6. رابرت لوئیز:

رابرت تمرین های فراوانی را برای بازیگران تدوین کرد که یکی از آنها تقسیم بندی بازیگران به دو گروه بود. یکی از گروه ها با صدای بلند تا هشت می شمارد در حالی که گروه دیگر با گفتن شماره های اشتباه، سعی در برهم زدن حواس گروه اول دارد. علاوه بر مرور ریاضیات دبستان (!)، به این ترتیب تمرکز بازیگران بالا می رود.

در مقاله ی آتی درسنامه های بازیگری بیش تری یاد می گیریم. با ما همراه باشید.